Preminuo Mišo Kovač

Kovač je preminuo oko 15.30 časova, a prije smrti izrazio je želju da bude sahranjen u Zagrebu.

Jedan od najpopularnijih pjevača na prostoru bivše Jugoslavije tokom višedecenijske karijere prodao je više od 20 miliona ploča, ostavivši iza sebe brojne hitove koji se slušaju generacijama.

Od Šibenika do muzičke slave

Mišo Kovač rođen je 16. jula 1941. godine u Šibeniku, u vrijeme italijanske okupacije. Odrastao je u ulici iz koje su potekla još dva velika muzička imena, Vice Vukov i Arsen Dedić, sa kojim je mnogo godina kasnije snimio duet „Mi smo lišće s iste grane“.

Za muziku se zainteresovao sa 16 godina, nakon što je čuo nastup šibenskog pjevača Ljube Lučeva. Završio je srednju industrijsku školu za tapetara, ali je umjesto tog zanimanja izabrao pjevanje.

Prvi značajniji uspjeh ostvario je 1961. godine, kada je sa Mirkom Vukšićem podijelio prvo mjesto na takmičenju „Prvi glas Šibenika“. Kao nagradu izabrao je singl Elvisa Prislija, koji će kasnije postati jedan od njegovih najvećih muzičkih uzora.

Nakon služenja vojnog roka u Beogradu preselio se u Zagreb, gdje je započeo profesionalnu karijeru.

Na takmičenju u Karlovcu izveo je pjesmu Reja Čarlsa „Ne mogu da prestanem da te volim“ (I Can't Stop Loving You), čime je privukao pažnju muzičkih producenata.

Prvi nezvanični nastup imao je u jesen 1964. godine u zagrebačkoj Gradskoj kavani, a iste godine potpisao je ugovor sa Jugotonom. Njegova prva ploča bila je obrada Čarlsove pjesme pod nazivom „Ne mogu prestati da te volim“.

Već naredne godine nastupio je na Melodijama Jadrana, dok mu je veliki uspjeh donijela pjesma „Više se nećeš vratiti“ iz 1969. godine, koju je komponovao tada mladi Đorđe Novković.

Taj singl prodat je u gotovo 190.000 primjeraka i bio je druga najprodavanija Jugotonova ploča te godine. Kovač je 1969. postao najprodavaniji pjevač ove izdavačke kuće, sa pet ploča prodatih u više od 250.000 primjeraka.

Saradnja sa Novkovićem trajala je sve do kompozitorove smrti 2007. godine.

Hitovi koji su obilježili generacije

Pobjeda na Splitskom festivalu 1971. godine, sa pjesmom „Proplakat će zora“, učvrstila je njegov status najpopularnijeg pjevača u Jugoslaviji.

Iste godine doživio je tešku saobraćajnu nesreću kod Zadra, u kojoj je zamalo izgubio život. Nakon nesreće pustio je brkove kako bi prikrio ožiljak iznad gornje usne, ne sluteći da će upravo oni postati njegov zaštitni znak.

Scena

Poznati hrvatski pjevač pokušao da se ubije: Bio sam polumrtav

Godinu dana kasnije, 1972, otputovao je u Njujork, gdje je u Medison skver gardenu prisustvovao koncertu Elvisa Prislija.

Poseban utisak na njega ostavilo je izvođenje pjesme „Moj put“ (My Way). Mnogo godina kasnije, u razgovoru sa Aleksandrom Stankovićem, prisjetio se tog trenutka riječima da se tada „pjesma spojila s nebom“.

Uslijedile su dvije decenije velikih uspjeha i hitova među kojima su „Drugi joj raspliće kosu, a ja je volim“, „Ostala si uvijek ista“, „Ako me ostaviš“, „Sutra mi sude“, „Odavno više ne plačem zbog tebe“ i „Ti si pjesma moje duše“.

Pet puta proglašavan je pjevačem godine, dok je 1989. dobio i priznanje za ličnost godine u Jugoslaviji.

Oprobao se i na filmu, pa je 1972. godine glumio uz Radu Šerbedžiju u ostvarenju „Poslijepodne jednog fazana“.

Porodične tragedije i najteži period života

Iza velike muzičke karijere stajale su i brojne lične tragedije, a najteži period za Kovača nastupio je tokom devedesetih godina.

Njegov šesnaestogodišnji sin Edi smrtno je stradao 1992. godine u Zagrebu, pod okolnostima koje nikada nisu do kraja razjašnjene.

Scena

Bolna ispovijest bivše žene Miše Kovača o smrti sina: "Kupio mu je pištolj, a onda je tragedija"

Nakon sinove smrti, Kovač je održao veliki koncert pod nazivom „Noć svijeća“ na splitskom Poljudu, pred oko 50.000 ljudi.

Po završetku koncerta saopštio je da više neće nastupati, ali je kasnije ipak odlučio da nastavi muzičku karijeru.

Tokom iste decenije ostao je i bez majke i mlađeg brata. Suočen sa porodičnim gubicima, godinama se borio sa depresijom.

U januaru 1999. godine u Zagrebu je pokušao da izvrši samoubistvo, pucavši sebi u grudi, ali je preživio.

Uprkos svemu, uspio je da se vrati muzici. Održao je povratnički koncert u Domu sportova, snimio nove albume i duete sa kćerkom Ivanom, a ponovo je pobijedio i na Splitskom festivalu.

Među pjesmama iz tog perioda posebno se izdvaja „Dalmatino“.

Za svoj doprinos muzici 2012. godine nagrađen je Porinom za životno djelo.

Iza sebe ostavio milione prodatih ploča

Mišo Kovač ženio se tri puta. Prva supruga bila mu je Ljubica Komadina, druga Anita Baturina, nekadašnja mis Jugoslavije, sa kojom je dobio sina Edija i kćerku Ivanu, dok je sa trećom suprugom Lidijom Pintarić ostao do kraja života.

Tokom karijere osvojio je brojna muzička priznanja, a njegove ploče dostizale su srebrne, zlatne i dijamantske tiraže.

Pored miliona prodatih ploča i brojnih festivalskih pobjeda, ostaće upamćen i po posebnom odnosu sa publikom.

Njegovi koncerti često su bili obilježeni prepoznatljivom scenom u kojoj Kovač, sa tamnim naočarima, brkovima i podignutim rukama, spušta mikrofon, dok hiljade ljudi u glas pjevaju njegove pjesme.