34 godine od stradanja u Bradini: Sjećanje na 48 ubijenih srpskih civila

Bradina, koja je prije rata bila etnički čisto srpsko selo sa oko 700 stanovnika, postala je poprište nezapamćenog zločina 25. maja 1992. godine. Združene snage „Zelenih beretki“, „Patriotske lige“, HOS-a i HVO-a, brojale su oko 3.000 pripadnika i tom prilikom pokrenule opšti napad na nejač.

Krvavi pir nad nemoćnim civilima

U prvom naletu svirepo je ubijeno 38 Srba, dok je u naredna dva dana broj žrtava porastao na 48. Tijela 26 žrtava zločinci su bacili u masovnu grobnicu, koju su iskopali u porti spaljenog i razorenog Hrama Vaznesenja Gospodnjeg.

Oni koji su preživjeli početni pokolj, deportovani su u logore Čelebići i Musala, gdje su izloženi nehumanim mučenjima. U tim kazamatima život je izgubilo još 22 civila, dok se za posmrtnim ostacima pet lica traga i nakon 34 godine.

Pravda – nedostižna misija?

Iako postoje brojni dokazi i svjedočenja, proces utvrđivanja odgovornosti obilježile su brojne kontroverze. Predmet protiv ključnih optuženih, Jasmina Guske, Enesa Tucakovića i Miralema Macića, okončan je na bizaran način – sva trojica su preminula u januaru 2012. godine, neposredno prije nego što su trebali svjedočiti o naređenjima koja su stizala iz političkog vrha tadašnjeg Sarajeva.

Danas se pred Sudom BiH vodi maratonski proces u predmetu „Esad Ramić i ostali“, u kojem su optuženi pripadnici Armije BiH i HVO-a za ubistva, mučenja i progon srpskog naroda iz Bradine. Porodice žrtava decenijama čekaju konačnu presudu, ukazujući na činjenicu da pravda koja sporo stiže za njih predstavlja nastavak stradanja.