Kada je asteroid zbrisao dinosauruse, počelo je zlatno doba gljiva

Ali dok je većina života nestala, gljivice su cvjetale. Hranile su se ogromnim količinama mrtve organske materije i napredovale u uslovima smanjene sunčeve svjetlosti i hladnije klime, piše ScienceAlert.

Tragovi u stijenama

Novi dokazi iz drevnih slojeva stena u Koloradu i Severnoj Dakoti pokazuju nagli porast gljivične aktivnosti odmah nakon udara asteroida. Slični tragovi su pronađeni i na Novom Zelandu, što ukazuje na mogućnost da je ovaj fenomen bio globalan.

Nauka i tehnologija

Nova metoda vještačke inteligencije pomaže u identifikaciji otisaka stopala dinosaurusa

Mikrobiolozi Rozana Bejker i Arturo Kasadeval sa Univerziteta Džons Hopkins analizirali su fosilizovane ostatke gljiva u sedimentnim stijenama iz Denverskog i Vilistonskog basena. Ove stene sadrže karakterističan sloj iridijuma, poznat kao granica krede i paleogena (K-Pg), formiran pre 66 miliona godina i povezan sa udarom Čiksuluba.

Nagli rast gljivica

„Definisali smo gljivični šiljak kao udio od najmanje 50 procenata gljivičnih spora u odnosu na ukupan broj biljnih i gljivičnih spora“, rekao je Bejker za ScienceAlert.

U uzorcima iz Kolorada, obilje gljivičnih spora i hifa, niti koje formiraju gljivičnu mrežu, pojavljuje se tačno na granici K-Pg. Slojevi formirani između 2.000 i 10.000 godina nakon udara pokazuju znake dugotrajnog gljivičnog cvjetanja. Gljivična mreža se brzo širila tokom hladnog, vlažnog perioda koji je uslijedio nakon masovnog izumiranja.

Asteroid nije bio jedini krivac

Naučnici vjeruju da asteroid možda nije bio jedini uzrok cvjetanja pečuraka. Sličan trag je pronađen u slojevima povezanim sa erupcijama Dekanskih trapova, koje su se dogodile između 30.000 i 10.000 godina prije udara Čiksuluba.

„Cvjetanje pečuraka prije udara ukazuje na to da je dugoročna vulkanska aktivnost već ozbiljno opteretila planetu“, rekao je Bejker. Kasadeval dodaje da je masovno izumiranje možda bilo rezultat „dvostrukog udara“ vulkanizma i asteroida.

Ekipa za prirodno čišćenje

Autori pretpostavljaju da su najuspješnije bile saprotrofne gljive, koje se hrane raspadajućom organskom materijom. One su razložile ogromne količine mrtvih biljaka i životinja, čime su pomogle u obnavljanju ekosistema.

Poznato je da su pripadale rodu Ascomycota, čiji su današnji srodnici smrčci, tartufi i pekarski kvasac. Njihove spore su bile bogate melaninom, koji ih je štitio od zračenja.

Nauka i tehnologija

Objavljena simulacija: Šta bi se desilo da udari asteroid koji je zbrisao dinosaure?

„Ovi nalazi ukazuju na to da gljivice često bujaju nakon kolapsa ekosistema“, pišu Bejker i Kasadeval. Pošto mogu izazvati bolesti kod biljaka i životinja, njihovo širenje je možda otežalo oporavak nekih vrsta koje su preživjele katastrofu.

Nakon udara asteroida, gljivice su odigrale ključnu ulogu u razgradnji mrtve organske materije i stvaranju uslova za povratak složenog života na Zemlju.

(indeks)