Sud trajno zabranio rad Evropskom univerzitetu ”Kallos” iz Tuzle

Sud je u upravanom sporu zaključio da je Ministarstvo postupilo u skladu sa zakonom, kada je donijelo odluku o trajnoj zabrani rada, jer Univerzitet ni nakon ostavljenog zakonskog roka od godinu dana nije ispunio kadrovske uslove za rad.

Odlukom suda odbačene su dvije naknadne dopune tužbe, uz ocjenu da su podnesene nakon isteka zakonskog roka i da uvode nove činjenice i dokaze koji nisu mogli biti predmet razmatranja u upravnom sporu.

Nedovoljan broj nastavnika

U obrazloženju presude navodi se da Univerzitet nije otklonio kadrovske nedostatke utvrđene još rješenjem Ministarstva iz aprila 2024. godine, iako mu je za to bio ostavljen rok od godinu dana. Kontrolom provedenom 2025. godine utvrđeno je da ustanova nema dovoljan broj nastavnika u stalnom radnom odnosu, kako to zahtijevaju Zakon o visokom obrazovanju Tuzlanskog kantona i važeći standardi i normativi.

Sud je zaključio da je Ministarstvo pravilno utvrdilo činjenično stanje i zakonito primijenilo propise, naglašavajući da su ugovori o radu koje je Univerzitet zaključivao nakon početka kontrole, pa čak i na dan donošenja osporenog rješenja, pravno irelevantni za ocjenu ispunjenosti zakonskih uslova.

Neosnovane tvrdnje o diskriminaciji

Neosnovanim su ocijenjene i tvrdnje Univerziteta da je bio diskriminisan zbog nacionalne pripadnosti osnivača. Sud navodi da tužilac nije dostavio nijedan konkretan dokaz kojim bi učinio vjerovatnim da je bio nejednako tretiran u odnosu na druge visokoškolske ustanove ili da je osporena odluka donesena iz diskriminatornih razloga.

Odbačeni su i prigovori da Ministarstvo nije pravilno provelo postupak kontrole, kao i tvrdnje da je bilo vezano ranijim sudskim odlukama kojima je privremeno odgođeno izvršenje drugog upravnog akta. Sud ističe da se radi o dva odvojena upravna postupka koja nisu međusobno uslovljena.

Zaštita javnog interesa i studenata

U presudi se naglašava da je trajna zabrana rada donesena radi zaštite javnog interesa, kvaliteta visokog obrazovanja i prava studenata, te da svaka država ima široka ovlaštenja da kontroliše rad visokoškolskih ustanova i zabrani rad onima koje ne ispunjavaju zakonom propisane uslove.

Sud se pritom pozvao i na praksu Evropskog suda za ljudska prava, zaključivši da je osporena mjera bila zakonita, imala legitiman cilj i bila proporcionalna okolnostima slučaja.

Presuda je pravosnažna i protiv nje nije dozvoljena žalba.