Gorivo iz broda decenijama curilo, naučnici otkrili šta živi u njemu

Otkriće otvara mogućnost razvoja novih metoda za čišćenje istorijskog zagađenja koje ugrožava morske ekosisteme, piše Science Alert .

Nasleđe potonule flote

Laguna Čuk u Mikroneziji jedno je od najvećih svjetskih groblja brodova. Nekada ključna japanska pomorska baza, poznata kao atol Truk, uništena je u američkom vazdušnom napadu 1944. godine. Desetine potonulih brodova danas leže na dnu lagune, sadržeći procjenjenih 200.000 tona nafte. Kako se čelični trupovi vremenom propadaju, gorivo stalno curi i zagađuje životnu sredinu, ugrožavajući ribarstvo i osetljiva morska staništa.

Istraživanje toksičnog opterećenja

Tim naučnika, predvođen mikrobiologom Aveijem Bainivaluom sa Univerziteta Južnog Pacifika, odlučio je da istraži šta se tačno nalazi u gorivu koje decenijama leži u olupini.

Fokusirali su se na dva japanska broda: tanker „Šinkoku Maru“, koji curi srednje teško lož ulje, i „Kijosumi Maru“, bivši putničko-teretni brod koji curi teže lož ulje. Istraživači su prikupili uzorke goriva sa obje olupine, kao i sa mjesta kontakta između nafte i morske vode u blizini „Šinkoku Maru“.

Iznenađujuća mikrobna zajednica

Laboratorijska analiza je potvrdila da goriva sadrže složenu mješavinu naftnih ugljovodonika, uključujući jedinjenja poznata po svojoj toksičnosti. Ali biološka analiza je otkrila pravo iznenađenje. U uzorcima je identifikovano više od 1.500 vrsta bakterija.

Region

Zapalio se brod kod Budve: Evakuisano oko 20 turista

Među njima su članovi rodova Ralstonia, Sphingomonas i Corynebacterium, koji uključuju vrste poznate po svojoj sposobnosti da razgrađuju naftne ugljovodonike i koriste ih kao izvor energije.

„Uprkos toksičnosti ovih ugljovodonika, i lož ulje i granica morske vode i nafte podržavaju raznovrsnu bakterijsku zajednicu“, pišu istraživači u svom radu. Oni ističu da prisustvo poznatih taksona povezanih sa ugljovodonicima ukazuje na zajednicu koja se formirala usljed dugotrajnog izlaganja nafti.

Put do biološkog čišćenja

Sposobnost mikroorganizama da razgrađuju zagađivače je osnova tehnike poznate kao bioremedijacija. Naučnici su do sada samo potvrdili prisustvo ovih bakterija i tek treba da istraže da li one aktivno razgrađuju ugljovodonike u olupinama. Međutim, jedan trag sugeriše da se upravo to dešava. Sastav bakterijske zajednice na granici nafte i vode razlikovao se od zajednice koja živi isključivo u nafti.

Nauka i tehnologija

Tajne nepoznatih dubina: Bliski susret naučnika sa džinovskom meduzom

Ovo je pokazatelj da određeni mikrobi napreduju u ovim sredinama iz specifičnih razloga, od kojih bi jedan mogao biti metabolizam ugljovodonika. Ako se potvrdi, ovo otkriće bi moglo pomoći u rješavanju problema istorijskog zagađenja. „Rezultati potvrđuju da su goriva iz olupina iz Drugog svjetskog rata prirodni rezervoari bakterija koje razgrađuju ugljovodonike“, zaključuju autori studije objavljene u časopisu „Marine Pollution Bulletin“. „To pruža osnovu za buduća istraživanja primene bioremedijacije u regionu Pacifika.“