Vještačka inteligencija kao spas ili prokletstvo?

Svaka interakcija sa ČetGPT-jem zasnovana je na ogromnoj fizičkoj infrastrukturi: serverima koji gutaju električnu energiju, rashladnim sistemima koji troše vodu, čipovima izrađenim od rijetkih metala, kablovima od bakra i silicijumskih pločica koji spajaju sve te procese u jedinstvenu mrežu, navodi se u najnovijem broju biltena Makroekonomske analize i trendovi (MAT) u analizi "AI i globalna trka za energijom, vodom i metalima".

Paradoksalno, vještačka inteligencija je istovremeno najveći potrošač i najveća nada energetske tranzicije, navela je autorka analize Katarina Stančić.

Dok AI sistemi gutaju ogromne količine električne energije, oni nude i alate koji mogu pomoći da se ta energija koristi racionalnije.

Nauka i tehnologija

Turisti prevareni vještačkom inteligencijom, tražili nepostojeće atrakcije

Već danas, algoritmi optimizovani za energetske mreže mogu precizno da predviđaju proizvodnju iz vjetra i sunca, da balansiraju fluktuacije potrošnje u realnom vremenu, pa čak i da automatski preusmjeravaju višak energije tamo gdje je najpotrebniji.

Kreativna rješenja

U industriji, vještačka inteligencija analizira procese grijanja, hlađenja i transporta kako bi smanjila gubitke, dok se u gradovima koristi za upravljanje saobraćajem, osvjetljenjem i javnim zgradama stvarajući prve obrise "pametne energetske infrastrukture".

Postoje i kreativna rješenja koja pokušavaju da ublaže ekološki otisak samih data centara.

U Helsinkiju i Stokholmu, toplota koja nastaje radom servera preusmjerava se u sisteme daljinskog grijanja i koristi za zagrijavanje stambenih zgrada.

Na Islandu, gdje je hlađenje prirodno olakšano klimom, energija se gotovo u potpunosti dobija iz geotermalnih izvora, pa data centri tamo funkcionišu kao dio zatvorenog energetskog kruga. Drugim riječima, AI može postati i dio rješenja, a ne samo dio problema.