Istina o pravom Džeku sa Titanika ruši sve iluzije: Njegovo tijelo je obilježeno brojem 227, a ovdje počiva

Razlog za to je grob sa natpisom „J. Davson“ u Halifaksu, koji je poslije ogromnog uspjeha filma postao gotovo hodočasničko mjesto za obožavaoce. Ipak, istina je drugačija: čovjek koji je sahranjen pod tim imenom nije bio filmski Džek, niti putnik treće klase, već Džozef Doson, član posade Titanika.

Zabuna koja traje još od filma „Titanik“

Kada je 1997. godine film Džejmsa Kamerona osvojio bioskope širom svijeta, publika je u Halifaksu ubrzo počela da pronalazi nadgrobni spomenik sa jednostavnim natpisom „J. Davson“. Zbog podudarnosti sa imenom lika kojeg je igrao Leonardo Dikaprio, mnogi su povjerovali da je upravo tu sahranjen „pravi Džek Doson“. Vremenom su na tom grobu ostavljani cveće, poruke i uspomene, pa je „J. Davson“ postao jedno od najpoznatijih imena među titanikovim grobovima u Kanadi.

Ko je zapravo bio Džozef Doson

Stvarna osoba iza natpisa „J. Davson“ zvala se Džozef Doson. Prema dostupnim podacima sa spiska posade, imao je 23 godine, rođen je u Dablinu i na Titaniku je radio kao trimer, odnosno član mašinskog odjeljenja zadužen za rad sa ugljem. Na zvaničnom spisku posade vodi se kao „Joseph Dawson, Trimmer, Lost“, uz podatke da je bio rodom iz Dablina i da je bio prijavljen u Sautemptonu.

Šta je radio trimer na Titaniku

Posao trimera bio je jedan od najtežih na brodu. Ti ljudi radili su uz ugalj i kotlove, duboko ispod paluba koje su putnici poznavali. Njihov zadatak bio je da premeštaju ugalj i održavaju dotok goriva ka pećima, kako bi brod nesmetano plovio.

To je bio fizički iscrpljujuć, prljav i gotovo nevidljiv posao, ali bez njih Titanik ne bi mogao da funkcioniše. Upravo zato priča o Džozefu Dosonu nosi posebnu težinu: on nije bio lice glamura Titanika, već dio njegove radne kičme.

Tijelo broj 227

Poslije potonuća Titanika, tijela stradalih izvlačena su iz ledenog Atlantika i prebacivana u Halifaks. U arhivi Nove Škotske Džozef Doson vodi se kao tijelo broj 227. Na tom zapisu navodi se da je ranije bio neidentifikovan, da je pripadao muškarcu iz brodske posade, kao i da je sahranjen na groblju Ferju Loun u Halifaksu. Upravo je broj 227 ostao uklesan i na njegovom spomeniku, zbog čega je njegov grob danas jedan od najprepoznatljivijih među žrtvama Titanika.

Gdje je sahranjen Džozef Doson

Džozef Doson počiva na groblju Fairvajv Labn Kemetery u Halifaksu, jednom od najpoznatijih mjesta vezanih za tragediju Titanika. To groblje danas je zvanično poznato i po tome što se na njemu nalaze „Titanik Graves“, a u njemu je sahranjen 121 stradali iz brodoloma, više nego na bilo kom drugom groblju na svijetu. Upravo zato je grob „J. Davson“ vremenom postao jedno od najposećenijih mjesta među svim titanikovim spomen-obeležjima.

Da li je Džejms Kameron uzeo ime po njemu

Najveća misterija za mnoge fanove godinama je bila da li je Džejms Kameron svjesno pozajmio ime sa pravog nadgrobnog spomenika. Prema podacima koji se navode u izvorima o filmu i samom groblju, lik Džeka Dosona bio je fikcija, a podudarnost sa grobom „J. Davson“ bila je slučajnost. Drugim riječima, stvarni Džozef Doson nije bio istorijska inspiracija za Dikaprijevog junaka, iako je upravo zbog te nevjerovatne podudarnosti njegovo ime poslije filma postalo poznato širom svijeta.

Kako je jedan skromni član posade postao svjetski poznat

Ironija čitave priče jeste u tome što Džozef Doson tokom života nije bio poznata ličnost, niti pripadnik elite koja je putovala Titanikom. Bio je jedan od mnogih radnika čiji je posao bio skriven od očiju putnika i glamura broda. Ipak, decenijama kasnije, zahvaljujući jednom slovu na nadgrobnom spomeniku i najvećem brodolomskom filmu u istoriji, njegovo ime postalo je jedno od najprepoznatljivijih na groblju u Halifaksu.

Istina je zanimljivija od mita

Prava priča o „Džeku sa Titanika“ zato nije ljubavna legenda sa filmskog platna, već priča o Džozefu Dosonu, mladom čoveku iz Dablina koji je radio najteže poslove na jednom od najčuvenijih brodova u istoriji i izgubio život u noći kada je Titanik potonuo. Njegov grob u Halifaksu i dalje privlači pažnju, ali ne zato što potvrđuje filmsku priču, već zato što iza dva slova i jednog prezimena stoji stvaran čovjek, stvaran radnički život i stvarna tragedija.

(kurir)