U dubinama Atlantika snimljene rijetke životinje

Istraživanje je sprovedeno u zoni megatransformacije i frakture Doldrams, udaljenom i tektonski aktivnom području okeanskog dna koje preseca Srednjoatlantski greben, najduži planinski lanac na svijetu. Područje se nalazi sjeverno od ekvatora, oko 1287 kilometara od sjeveroistočne obale Brazila.

Ekspediciju je predvodio morski naučnik Aron Mikalef iz Istraživačkog instituta za akvarijum u zalivu Monterej u Kaliforniji, a tim je radio i sa istraživačkog broda Falkor. Koristili su podvodno vozilo na daljinsko upravljanje „SuBastijan“ i autonomno podvodno vozilo „Dječja carica“.

Otkrivena dva nova hidrotermalna polja

Naučnici su otkrili dva ranije nepoznata hidrotermalna otvora na dubini od skoro 4.000 metara. To su mjesta gdje toplota i hemikalije iz unutrašnjosti Zemlje izlaze u okean, stvarajući uslove za život daleko od sunčeve svjetlosti.

Jedno od otkrivenih polja je posebno veliko. Sastoji se od 23 hidrotermalna otvora, od kojih je 13 imalo aktivne „crne dimnjake“, strukture iz kojih izlaze vruće, mineralima bogate tečnosti.

„Ovo otkriće pokazuje zašto su istraživanja i dalje važna. Čak i u Atlantskom okeanu, gdje se granice ploča proučavaju decenijama, još uvijek postoje mjesta gdje prvi pažljiviji pogled može otkriti nešto potpuno novo.“

„Ova ekspedicija je pokazala da čak i u jednom od najudaljenijih kutaka okeana, naša planeta ostaje živa, dinamična i puna iznenađenja“, rekao je Mikalef.

Takođe važno za potragu za životom na drugim svjetovima

Oba hidrotermalna polja su povezana sa retkim procesom koji se naziva serpentinizacija, hemijskom reakcijom u kojoj morska voda reaguje sa mineralima u stenama stvarajući vodonik i druge hemikalije koje mogu hraniti mikrobe u dubokom moru.

Takvi hidrotermalni otvori su rijetki. Jedan od najpoznatijih primjera je hidrotermalni otvor Izgubljenog grada na Srednjoatlantskom grebenu. Naučnici su posebno zainteresovani za njih jer mogu pomoći u razumijevanju porekla i održavanja života bez sunčeve svjetlosti, a takođe i u potrazi za mogućim životom na okeanskim mjesecima kao što su Evropa i Encelad.

„Serpentinizacija je proces u kojem morska voda reaguje sa mineralima u stenama, proizvodeći toplotu i hemijsku energiju koja omogućava životu da napreduje u dubokom okeanu bez sunčeve svjetlosti, tako da bi bolje razumijevanje ovih sistema moglo da pruži tragove za pronalaženje života na drugim planetama“, rekla je Džjotika Virmani, izvršna direktorka Instituta za okeane Šmit.

Neobična riba prvi put snimljena u svom prirodnom staništu

Ekspedicija je takođe donijela rijetke snimke životinja iz dubina. Naučnici su prvi put snimili vrstu ribe Winteria telescopa, koja pripada grupi poznatoj po providnoj glavi i cevastim očima, u njenom prirodnom staništu.

Riba je fotografisana na dubini od 710 metara. Takve vrste je teško proučavati jer im se providna kupola na glavi urušava kada se izvuku iz vode. Dugo vrijemena naučnici nisu ni znali kako izgledaju u svom prirodnom okruženju.

Na dubini od 3.634 metra, istraživači su dva puta naišli na veliku dubokomorsku lignju iz roda Magnapinna. Ovo je jedna od najneobičnijih životinja dubokog mora, poznata po svojim izuzetno dugim, nitastim rukama.

„Svaki uzorak, svaka slika i svako otkriće nas vodi korak bliže razumijevanju skrivenih djelova naše planete“, rekla je morska naučnica Paula Zapata Ramirez sa Univerziteta Pontificija Bolivarijana u Kolumbiji.

Detaljni naučni radovi o otkrićima tek treba da budu objavljeni.

(indeks)