Na današnji dan spaljene su mošti Svetog Save: Tužan praznik za Srbe

Mošti Svetog Save prenesene su iz manastira Trnovo u Bugarskoj u Srbiju i sahranjene u manastiru Mileševi, zadužbini kralja Vladislava, sinovca Svetoga Save.

Spaljivanje moštiju dogodilo se 1594. godine, kada je turski vojskovođa Sinan-paša naredio da se mošti Svetog Save prenesu iz Mileševe u Beograd i javno spale kao odmazda za ustanak Srba protiv Osmanskog carstva. Njegova namjera bila je jasna: da zastraši narod spaljivanjem najpoštovanijeg sveca Srpske pravoslavne crkve na što vidljivijem mjestu.

Gdje su spaljene mošti Svetog Save?

U istorijskim spisima navodi se da su mošti spaljene na brdu Vračar. Međutim, tadašnji geografski izgled Beograda ne odgovara današnjem. Vračar nije bio razvijen, a mjesto današnjeg Hrama Svetog Save bilo je močvarno područje.

Neki istoričari vjeruju da je lomača zapravo podignuta na Tašmajdanu, koji je tada bio uzvišica s koje se mogla vidjeti veća površina grada, što se uklapa u Sinan-pašinu želju da čin bude javno dostupan što većem broju ljudi.

U 19. vijeku Gligorije Vozarević, knjižar i kulturni radnik, tvrdio je da je otkrio mjesto spaljivanja moštiju kada je na periferiji Beograda pronašao stari drveni krst nepoznatog porijekla. Zamijenio ga je novim 1874. godine, a taj lokalitet dobio je ime Vozarev krst, današnji Crveni krst.

Uprkos tim neslaganjima oko lokacije, početkom 20. vijeka odlučeno je da se Hram Svetog Save izgradi na vrhu Vračara, na mjestu za koje se vjerovalo da je simbolično i duhovno najznačajnije. Danas ovaj hram predstavlja jednu od najvećih pravoslavnih svetinja Balkana i centralni spomenik posvećen Svetom Savi.

Još jedan svjedok tih vremena je Tašmajdan, koji je u 19. vijeku bio gradsko groblje. Na tom mjestu knez Miloš Obrenović je podigao crkvu posvećenu svom sinu Marku, današnju Crkvu Svetog Marka, još jednu važnu tačku u duhovnoj mapi Beograda, prenosi Informer.