Nedaleko od Banjaluke čuva se štap Svetog Jovana

Među ličnostima jevanđelskim koje okružuju Spasitelja, ličnost Jovana Krstitelja zauzima posebno mjesto, kako po svom čudesnom dolasku na svijet i načinu života, tako i po svom tragičnom izlasku iz svoga života.

Društvo

Ruka Svetog Jovana Krstitelja se nalazi u srpskom manastiru

On je bio takve moralne čistote da se prije mogao nazvati anđelom nego smrtnim čovjekom, a jedini je od svih proroka koji je svijetu mogao i rukom pokazati onoga koga je prorokovao.

Praznik Sveti Jovan Krstitelj kog 20. januara slavi Srpska pravoslavna crkva, posvećen je Isusovom rođaku poznatom kao Jovan Preteča.

Jovan se zove Krstitelj jer je, po vjerskom učenju, krstio Isusa Hrista, a Preteča zato što je najavljivao Hristov dolazak. Sveti Jovan je primjer čvrste i nepokolebljive vjere, poštenja, odvažnosti i istinoljubivosti.

To je i bio uzrok njegovog stradanja, jer je javno govorio o nemoralu i bludu cara Iroda, koji je živio u grijehu sa svojom snahom Irodijadom, majkom Salome.

Štap Svetog Jovana Krstitelja

U blizini Kneževa, u selu Imljani, nalazi se štap za koji vjernici smatraju da je pripadao Svetom Jovanu Krstitelju.

Štap se čuva u staroj Crkvi brvnari posvećenoj Svetom proroku Iliji.

Među narodom je poznat i kao "đedovski štap“. Sveštenik Imljanske parohije Goran Sukur ističe da je pomenuti drveni štap napravljen 1856. godine, dok pojedini vjernici i mještani vlašićkog kraja tvrde da je štap pripadao samom Jovanu Krstitelju.

Društvo

Danas je Jovanjdan: Vjeruje se da treba ispoštovati ovaj običaj vezan za ikone

Nije poznato ko ga je izradio niti kako je dospio u crkvu u Imljanima.

Štap je 1929. godine odnesen u Etnološki muzej u Sarajevu ali je nakon samo dvije godine vraćen u matičnu crkvu. Mještani su zahtijevali vraćanje ove relikvije smatrajući da je to bio uzrok što su ih tih godina zadesile strašne prirodne nepogode. Iz nje se iznosi jednom godišnje, na Ilindan, 2. avgusta, kada se održava i seoski zbor.

Crkva je najvjerovatnije sagrađena za vrijeme turske vladavine, dok postoje naznake da je postojala crkva na ovom mjestu i u doba Nemanjića. To potvrđuju ostaci kamenih blokova u temeljima sadašnje crkve.

Crkvu je Zavod za zaštitu spomenika kulture BiH zaveo kao kulturnu baštinu.