"Najveći dio otpada u Drini dolazi iz Srbije i Crne Gore"

Uprkos brojnim obećanjima i najavama, iz Srbije i Crne Gore, o trajnom rješavanju problema ,ništa se suštinski ne mijenja.Još uvijek traže sistemska rješenja,a otpad i dalje pluta .

"Naše preduzeće radi prema uputstvu usljed velikih i malih voda i mi ne možemo odstupiti od tog uputstva jer bi ugrozili rad hidroelektrane.Možemo da kontrolišemo dotok tog plutajućeg otpada do 800 kubnih metara u sekundi, a poslije toga ne možemo jer moram da puštamo vodu kroz dubinske ispuste. Od 2010. godine mi nismo preko prevodnog profila brane puštali plutajući otpad nizvodno. Sami mi taj problem ne možemo riješiti bez pomoći tri države", rekao je Darko Frganja, rukovodilac službe za kvalitet i zaštitu životne sredine HE na Drini.

Plutajući otpad proizvode priroda i ljudi. Prirodni otpad je drvna masa,uglavnom topola, joha i vrba. Plutajući otpad koji su koristili ljudi su uglavnom plastična ambalaža i drugi proizvodi za ljudsku upotrebu. Otpad u vodotokove dospijeva na dva načina, direktnim bacanjem smeća u vodu i poplavom gradskih deponija koje se nalaze na obalama rijeka.

Ekonomija

Andrić za ATV: Vodimo računa o ispravnosti opreme

"Uzvodno 2 kilometra iznad prijemnog profila brane smo postavili lančanicu na kojoj se zaustavlja taj plutajući otpad koji dolazi iz gornjeg sliva. Najveći dio otpada dolazi iz Crne Gore i Srbije, a negdje oko 15 % je od stanovništva uzvodno. U prethodnom periodu samo kupili multifunkcionalno vozilo za skupljanje tog otpada i godišnje nas ta aktivnost košta od 50.000 do 200.000 KM. Na lančanici izvučemo negdje godišnje od 6.000 do 8.000 kubnih metara", rekao je Frganja.

U 2019 godini održano je nekoliko regionalnih sastanaka, zbog problema divljih deponija koji imaju sve opštine uzvodno od HE Višegrad. Razlozi nastanka takvih smetlišta su nepostojanje zaokruženog sistema upravljanja otpadom, nedovoljan broj sanitarnih deponija, izbjegavanje nesavjesnih kompanija i građana da svoj otpad odlažu na regularne deponije.

"Sami to ne možemo riješiti bez pomoći tri države. U prethodnom periodu bilo je par sastanak sa opštinama i predstavnicima hidroelektrana u slivu rijeke Drine. Nadamo se da ćemo u narednom periodu doći do aktivnih rješavanja ovog problema Problem je što većina opština nema riješene te deponije u skladu sa ekološkim pravilima i samosvijesti", rekao je Frganja.

HE Višegrad posjeduje vodnu i ekološku dozvolu koju izdaje Ministarstvo za prostorno uređenje građevinarstvo i ekologiju Republike Srpske. Produžava se na pet godina. Formirana je i posebna služba za čišćenje jezera,koja je materijalno i tehnički osposobljena za ove poslove. Troškovi čišćenja plutajućeg otpada godišnje HE na Drini košta od 50 do 200 hiljada km. Pored borbe sa otpadom i zaštitom životne sredine u priobalnom dijelu, obavezni su da svake godine izvrše poribljavanje u gornjem i donjem jezeru ,sa tri tone mlađi šarana i dvije ipo tone pastrmke.