Da li radar može da slika sa zadnje strane? Evo šta kamera zaista vidi

Radari ponekad rade u testnom režimu ili slike nisu dovoljno jasne, pa dio prekršaja nikad ne rezultira kaznom.

Oko stacionarnih radara i sivih kutija pored puta godinama se lome koplja među srpskim vozačima. Dok ih jedni smatraju efikasnim sredstvom za povećanje bezbjednosti u saobraćaju, drugi u njima vidi isključivo frustraciju i "mašine za uzimanje para". Sa drastičnom modernizacijom sistema i uvođenjem pametnih kamera, ovi uređaji su postali nikad napredniji, a oko njihovog rada stvorio se čitav niz opasnih mitova.

Da li fotografija može biti snimljena samo sprijeda? I da li svaki prolazak pored radara automatski znači i drakonsku kaznu na kućnoj adresi? Donosimo vam detaljno objašnjenje kako savremene saobraćajne zamke u Srbiji zapravo funkcionišu.

Od koje udaljenosti radar mjeri brzinu i da li blic uvijek "seva"?

Moderni radari na srpskim putevima mjere brzinu vozila pomoću radio-talasa ili napredne laserske tehnologije. Kada sistem detektuje prekoračenje dozvoljene brzine, on automatski pravi fotografiju, a u zavisnosti od podešavanja, to može biti jedan snimak ili cijela serija slika visoke rezolucije.

Da bi mjerenje bilo stoprocentno precizno, vozilo ne smije biti dalje od 60 metara, mada se okidač najčešće aktivira tek kada se automobil približi na udaljenost od 10 do 30 metara.

Međutim, ovdje dolazimo do najvećeg mita među našim vozačima - da svako slikanje obavezno prati prepoznatljiv bljesak. To je potpuno netačno! Nove pametne kamere i radari u Srbiji koriste infracrvenu (IR) tehnologiju. To znači da vas kamera može "uloviti" usred mraka, a da vi ne vidite nikakav blic niti svjetlost. Vozač prođe pored radara, misli da je sve u redu, a zapravo ga je sistem već evidentirao.

Mit o toleranciji brzine: Zašto u Srbiji nema "opraštanja"?

Među vozačima u Srbiji dugo kruži priča da kamere "tolerišu" prekoračenje do 10 ili 11 km/h. To je opasna zabluda koja vas može skupo koštati. U Srbiji ne postoji zakonska tolerancija. Zakon jasno kaže kolika je brzina dozvoljena, a jedino što vam može "pomoći" jeste takozvana tehnička greška uređaja.

Svijet

Udovice bi mogle da izgube sve: Njemačka mijenja penzioni sistem iz korijena

Prilikom obrade snimka, od izmerene brzine se odbija tolerancija samog radara - najčešće 3 km/h za brzine do 100 km/h, odnosno 3% za veće brzine.

Dakle, ako vozite 55 km/h tamo gde je dozvoljeno 50 km/h, radar će poslije odbitka zabilježiti 52 km/h, što je i dalje prekršaj za koji se piše kazna. Saobraćajna policija ponekad softverski podesi kamere da ne slikaju minimalna prekoračenja kako se sistem ne bi zagušio, ali na to se nikada ne treba oslanjati.

Kada se snimci masovno odbacuju i gdje sistem greši?

Ako prođete brže pored radara, to i dalje nije stoprocentna garancija da vam stiže plava koverta. Često se dešava da uređaji rade u takozvanom testnom režimu, radi kalibracije ili probnog rada novih softvera, pa sistem bileži podatke koji se kasnije ne procesuiraju u kazne.

Takođe, ogroman broj fotografija na kojima je realno zabelježeno prekoračenje brzine na kraju bude odbačen od strane same policije. Razlozi za to su nejasne, oštećene ili prljave registarske tablice, loši vremenski uslovi poput guste magle ili neviđenog pljuska, kao i sporadične tehničke greške u samom sistemu gdje se u kadru nađu dva vozila paralelno, pa ne može sa sigurnošću da se utvrdi ko je vozio brzo.

Da li vas kamera može uslikati sa zadnje strane?

Većina starijih stacionarnih radara dizajnirana je tako da fotografiše vozila sprijeda. Razlog je logičan - na taj način se u kadru jasno vidi ne samo registarska tablica, već i lice vozača.

Ipak, tehnologija u Srbiji je otišla korak dalje. Na auto-putevima, ali i na ključnim raskrsnicama, postavljeni su sistemi koji snimaju vozila i spreda i otpozadi. Portali duž auto-puteva koji mjere prosječnu brzinu bilježe tablice sa zadnje strane bez ikakvih problema. Ovo je prije svega uvedeno zbog motociklista, koji nemaju prednje tablice pa su godinama uspešno izbegavali kazne za brzinu - sada im ovaj trik više ne prolazi.

Kada stiže plava koverta i šta se dešava ako krijete vozača?

Sve slike sa radara i pametnih kamera automatski se šalju u Centar za automatsko detektovanje prekršaja Uprave saobraćajne policije. Tamo se podaci obrađuju, a vlasniku vozila se na kućnu adresu šalje plava koverta sa pozivom. Na samoj fotografiji kompjuterski su ispisani svi detalji: tačno vrijeme, datum, lokacija prekršaja i izmjerena brzina.

Region

Prevaren pa uhapšen: Preko Fejsbuka pokušao kupiti vozačku

Prema zakonskim propisima, rok za pokretanje prekršajnog postupka je godinu dana od trenutka mjerenja, ali u praksi koverta na kućnu adresu stiže znatno brže - najčešće u roku od nekoliko nedjelja do mjesec dana.

Kada koverta stigne, od vlasnika vozila se zakonski traži da se u roku od 8 dana izjasni o tome ko je upravljao automobilom u trenutku prekršaja. Pokušaji izbegavanja odgovornosti i ignorisanje ovog poziva su najgora moguća opcija. Ukoliko vlasnik odbije da dostavi podatke ili ignoriše policiju, prekršajni sud mu neće pisati kaznu za brzinu, već drakonsku kaznu za nedostavljanje podataka koja iznosi od 100.000 do 120.000 dinara, a prijeti mu čak i kazna zatvora.

(Blic, auto-swiat.pl)