Slavimo Svetog Lukilijana! Ovo treba izbjegavati

Sveti Lukilijan živio je u Nikomidiji u 3. vijeku, a veći dio života proveo je kao mnogobožački žrec i uživao je veliki ugled među svojim sugrađanima. Međutim, u dubokoj starosti doživio je duhovni preobražaj.

Pošto je shvatio prolaznost i ništavnost paganskih idola kojima je služio decenijama, prihvatio je hrišćansku vjeru i primio sveto krštenje. Nakon obraćenja potpuno se posvetio Hristu i počeo otvoreno da propoveda Jevanđelje među neznabošcima i Jevrejima.

Njegove riječi privukle su mnoge ljude, ali i izazvale bijes tadašnjih verskih i državnih vlasti. Zbog širenja hrišćanstva prijavljen je gradonačelniku Nikomidije Silvanu, koji je pokušavao da ga primora da se odrekne Hrista i vrati staroj vjeri.

Pošto nije želio da se odrekne svoje vjere, Lukilijan je uhapšen i podvrgnut teškim mučenjima. Zatvoren je u tamnicu gdje su se već nalazila četvorica mladih hrišćana: Klaudije, Ipatije, Pavle i Dionisije.

Umjesto straha, među njima je zavladala radost. Dane i noći provodili su u molitvi, razgovorima o Bogu i pripremi za mučenički podvig koji ih je čekao.

Kada su izvedeni pred sud, svi su jednoglasno ispovedili Hrista. Mučitelji su ih ponovo podvrgli teškim mukama, ali nisu uspjeli da slome njihovu vjeru.

Na kraju su poslati u Vizantiju gdje je izrečena smrtna presuda. Četvorica mladića pogubljena su mačem, dok je starac Lukilijan razapet na krst.

Sveta Pavla, tiha heroina među mučenicima

Podvig svetih mučenika pratila je i sveta devica Pavla. Ostala je siroče još kao dete i svoj život posvetila je služenju Bogu kroz pomoć siromašnima, bolesnima i progonjenim hrišćanima.

Posećivala je tamnice, donosila hranu zatvorenicima, previjala rane, negovala bolesne i sahranjivala postradale za veru. Bila je uz Svetog Lukilijana i njegove saputnike tokom njihovih stradanja, moleći se za njihovu istrajnost.

Nakon njihovog pogubljenja dopratila je njihova tela i pobrinula se da budu dostojno sahranjena.

Zbog svoje vere i služenja hrišćanima i sama je izvedena pred sud. Posle mučenja osuđena je na smrt i posečena mačem. Crkva uči da je od Gospoda primila dva vjenca, vjenac devstva i vjenac mučeništva.

Prema crkvenom predanju, mošti Svetog Lukilijana i njegovih sapodvižnika prenete su u Carigrad, gde su vernici vekovima svedočili brojnim isceljenjima i uslišanim molitvama.

Njihovo stradanje dogodilo se između 270. i 275. godine i ostalo je upamćeno kao primer snage vere koja ne posustaje ni pred najtežim iskušenjima.

Narodna vjerovanja i običaji

Za praznik Svetog Lukilijana ne vezuju se veliki narodni običaji kao za neke druge svetitelje, ali se u pojedinim krajevima vjeruje da ovaj dan treba provesti u miru, molitvi i bez svađa.

Mnogi vjernici odlaze u crkvu, pale sveće za zdravlje ukućana i upokojene članove porodice, dok domaćice izbjegavaju teže kućne poslove. Dan se smatra posebno pogodnim za pokajanje i molitvu, jer život Svetog Lukilijana podsjeća da za obraćenje i povratak Bogu nikada nije kasno.

Pravoslavni vjernici na ovaj dan posebno se mole za duhovnu snagu, istrajnost u iskušenjima i mudrost da, poput Svetog Lukilijana, prepoznaju istinu i ostanu joj vjerni do kraja života.

(telegraf)